پیام خواندن بود و پیام آور مردی که هیچ نخوانده بود

و چگونه می توانست بخواند مردی که خواندن نمی دانست

اما فرشته وحی لوحی در برابرش گرفت و گفت "بخوان"

به نام پروردگارت که آفریدگار جهان است

همان که انسان را از خون بسته آفرید

بخوان که پوردگارت از هر کریمی کریم تر و از هر بزرگی بزرگتر است ...

پروردگار من یکی است ...

سالهاست که باقیست و ماندگار و می ماند تا همیشه

همانگونه که آن پیام پر شکوه باقیست که هر روز و صبح و شام بر بلندی گلدسته های مساجد اسلام فریاد می شود که "خدا بزرگ است و هیچ معبودی جز او نیست "

به امید حضور هم نام رسول

انرژی میگیرم و سبزم و منتظر آرامش سپیدی که این روزها به من لبخند میزند!

آرامشی که هدیه دستهای سبز دادار مهربانم است

کم کم میفهمم این همه بالا و پایین را

این همه سختی راه را ... اشکها و بغض و درد را ...!

همه اینها برای درک ارزش این روزها بود .

علف باران زده ام را آرزوست